Fast-Release Team presenteert: High Plains Invaders
Vertaald door: Sundance en Edjuhh
Henrick, ben je in orde? - Ja.
Heb je honger?
Eerst moet ik voor deze stenen zorgen.
Henrick, je moet toch eten.
Ik weet het.
We eten wel als ik klaar ben.
Henrick!
Henrick! Henrick!
Oh! Oh, mijn God! Henrick! Henrick!
Oh, mijn God! Nee, alsjeblieft, nee! Henrick!
Helemaal daar.
Goedemorgen, Mr. Cure. - Morgen, Mr. Arning.
Ik zie dat u wat pakketjes voor me hebt?
Er zijn er meer onderweg uit Chicago. - Geweldig.
Als je verder kunt met die te laden, vrees ik. - Ik ben te laat voor een meeting.
Ik ben... ik ben zo terug. Mr. Franklin! Mr. Franklin!
Goedemorgen, meneer!
Meneer, het spijt me dat ik zo laat ben.
Het maakt niet uit.
Dit zal wel tegen de pijn helpen. Nou, als je niet slapen kunt,
neem dan eentje daarvan voor je slapen gaat. - Oké.
Als je iets nodig hebt, ik ben hier. - Hoeveel...
Eens zien hoe je jezelf voelt over paar dagen. - Dank je wel.
Dan kijken we naar een soort betaling. Nogmaals bedankt mevrouw.
Dan, wat is dit voor vertraging hier? Dit ding had gister al klaar moeten zijn.
We hebben geen spijkers meer. - Spijkers?
Nou, ga er een paar halen! Schiet op nu!
We hebben 25 minuten. Nou, schiet op.
Silich, ik heb meer spijkers nodig.
Silich, ben je doof. Ik heb meer spijkers nodig!
Ik ben niet doof! En je hebt ook niet betaald voor wat je vanochtend haalde.
Een opknoping is een officiële staats aangelegenheid.
En de galg is de zaak van het dorp.
De sheriff zal er wel voor betalen als hij er klaar voor is.
De sheriff is een idioot!
Een man die iets pakt en er niet voor betaald, zo iemand is een dief.
En je kunt hem dat precies zo vertellen!
Oh, dat zal ik zeker doen.
Zal ik zeker doen.
Moet lastig zijn om spijkers te slaan met een gebroken hand.
Je bent zelf een dief!
En jij hebt mensen lang genoeg verveeld.
Met alle respect, Sheriff, hij noemde je een idioot.
Nou, ik betaal niet. Dat staat vast!
Hij had de hele tijd een grote mond.
Nou, dat is sterk genoeg.
Genoeg voor een opknoping vandaag.
Dat geloof ik. - Oh, man.
Nou, ik geloof dat we klaar zijn.
Het lijkt erop dat ze klaar zijn met de galgen.
Ze zien er niet al te stevig uit, maar het moet maar zo.
Het is onderhand tijd.
Al dat gehamer heeft me hoofdpijn bezorgd.
Hé, een hoofdpijn is het minst van je problemen, Gus.
De hel zou niet zo'n slechte plek zijn, Sam.
Bijna iedereen die ik ken is er al.
Ja, ik geloof dat je het goed zou doen in de hel, Gus.
Waar ga je om vragen? Je laatste verzoek.
Elke veroordeelde man krijgt een laatste verzoek. Wat word die van jou?
Nou, als je het niet erg vind, bouw die galg dan een beetje hoger.
Ik heb liever dat mijn nek er meteen afgerukt word in plaats van...
langzaam te bungelen.
Er is geen eer in een dood als dat. Er is helemaal geen eer.
Vraag voor een sigaar? - Waarom?
De sheriff laat speciale bezorgen. Hij heeft een hekel aan delen,
zelf met een stervende man.
Ik heb nooit om roken gegeven.
Ik stikte haast de eerste keer dat ik het probeerde.
Dood door sigaar. Klinkt niet zo gek.
Sam Danville wist dat hij gelikt was...
zodra hij mijn handpalm naar de kolf van mijn Colt zag grijpen.
Zijn ogen puilden uit.
Hij vloekte iets angstig.
Hij wilde echt niet door een van Rose zijn doorn gestoken worden. Echt niet.
Dus liet hij zijn pistolen zakken. Durfde me niet eens aan te kijken.
Daarom vind ik het behoorlijk vervelend...
dat de sheriff niet de beloning uitreikte...
aan mij, Rose, Hilridge,
dodelijkste premiejager, ten noorden van de Pecos...
en verreweg de snelste trektijd waar dan ook in de Verenigde Staten van Amerika.
Nou, ik heb gehoord dat het enige waar jij snel in bent...
is je bretels afdoen als je zin hebt.
Omdat niemand hier ooit gehoord heeft dat je een pistool trok of iemand neerschoot.
Is dat zo? - Ja, dat is zo.
Sinds je de stad in reed hebben we je alleen maar dronken zien worden.
Nou, wat Sam Danville aangaat,
iedereen zegt dat hij zelf naar de sheriff toe liep, gaf zichzelf aan.
Legde zijn pistool neer en zei dat hij moe was van het vluchten.
Kan ik een Whisky krijgen daar? - Komt er meteen aan.
Nou, je was daar toevallig, want dat is waar...
je dronken naar binnen kwam de avond ervoor.
Ik geloof dat je informatie verkeerd is, Cornelius Everston.
En ik kan je dit vertellen.
Ik ben zeker sneller dan je ooit zult zijn.
Ik ben zo snel dat ik je Whisky zou kunnen opdrinken voordat jij het ook maar ziet gaan.
Dat zal nooit gebeuren.
Zin om er een fatsoenlijke weddenschap van te maken?
Ik verwed mijn paard tegen een ritje met jou boven, kleine dame.
Let goed op nu.
Wil er iemand een paard kopen?
Nou, zou iemand van jullie aardige inwoners de sheriff willen informeren...
over de arrestatie van Cornelius Everston, dood of levend?
Wat zeg je ervan? - Ja, mevrouw.
Dus, zoals ik al zei...
Ik heb mensen gearresteerd in Noord Dakota, Zuid Dakota...
eigenlijk in elke staat van Amerika.
Ik heb het je al verteld, ik werk niet in een dode mijn.
Het is geen dode mijn.
Mensen die pitchblende begrijpen, hoe je het moet delven, hoe het te gebruiken,
nou die mensen zullen rijkdom vinden voorbij hun wildste dromen.
Mr. Franklin, ik bied u die droom aan.
Ik ken verhalen van mijnwerkers die die kant op gaan,
en eindigen met de raarste ziekten bij zich.
Tijdelijke gekte is geen echte aandoening.
Een geval van aanpassing van het lichaam voor de natuurlijke minerale energie.
Niets meer, dat is alles.
Drinken? Ja.
Ik kan je rijk maken, mijn vriend.
Ik weet het niet. Een dollar per dag...
klinkt erg weinig voor mij.
Nou, het kan meer worden dan een dollar per dag.
Ik geef je één procent van de winst als ik de verkoop start.
Één procent? Klinkt niet erg veel.
Vertrouw me, dat wordt het wel.
Twee dollar per dag en twee flessen Whisky per week...
en die ene procent waar je het over had.
En ik krijg geen ziekte? Nee. Nee. Geen ziekte.
Het is een perfect onschuldig mineraal.
Oké, maar ik wil het schriftelijk opgesteld hebben.
Ik zie je morgen bij zonsopkomst bij de mijn.
Ik zal er zijn.
Wat is er mis? Henrick. Mijn arme Henrick is dood!
Mr. Jules! Dood? Hoe? Wat is er gebeurd?
Jij hebt hem vermoord! Kom op, sta op.
En ik hoop dat God je vergeeft voor wat je ons aandeed, want ik zal het nooit doen.
Laten we je naar de ziekenzaal brengen.
Het kwam voor het zwarte stof.
Ik weet zeker dat het overdreven is. Pitchblende kan hallucinaties veroorzaken.
Zijn hoofd was er bijna afgetrokken! Ik zag het met mijn eigen ogen.
Er was overal bloed. Neem haar alsjeblieft mee.
Ik bedoel niet de diepten van de hel voor nog geen twee dollar, meneer.
Ik moet gaan.
Ik hoor dat er hier een moord gepleegd is.
Cornelius Everston.
Er is een beloning voor hem in South Dakota.
U ook nog een fijne morgen, Sheriff.
- Nooit van hem gehoord. - Je kan me in goud of $10 biljetten betalen.
Het maakt mij niet uit welke.
Je moet gewoon even wachten.
Het is tijd voor de ophanging.
Zware dag, niet dan?
Als jij het zegt. Nog een laatste woord?
Nee.
Je kan het mensen niet kwalijk nemen dat ze nieuwsgierig zijn.
Wil je nog bidden?
Nee. Oké, dan.
Misschien nog een laatste sigaret of iets?
- Ik kan je een sigaret geven als je wil. Ik heb geen sigaren meer.
Goed.
Ik wil jullie bedanken dat je erbij wil zijn...
om getuige te zijn van de ophanging van Sam Danville,
berecht en veroordeeld...
Berecht en veroordeeld gistermiddag...
door de echte Eervolle Rechter Roy Pearl...
voor de trein roven,
het onrechtvaardig vermoorden van onschuldige...
en andere misdaden.
Wil je een kap? Geen kap.
Een beetje laat voor spijt, toch?
Goed.
Door de kracht van mij die ik geďnvesteerd heb als sheriff hier,
lk begin nu deze ophanging.
Dan, doe iets! Schieten! Schieten!
Abigail! Rennen!
Abigail!
Heb jij dynamiet?
Ja, dat heb ik!
Lucifers. Ik hoorde dat je goed was met een geweer.
- Dat heb je goed gehoord. - Volg me.
- Heilige Moeder... - Oké,
als ik zeg schieten, vul dat ding dan vol met lood.
Als ik zeg springen, springen. Klinkt eenvoudig genoeg.
Schieten.
Gooien!
Springen!
Abigail.
- Abigail? - $2,000 dood of levend, niets bijzonders.
- Wat ben je in hemelsnaam aan het doen? - Gezien je niet aan een touw hangt,
Ik arresteer je. Ben je gek?
Nee! Dat ding is dood. Ik iets te doen. Kom je met me mee.
Ik help deze twee vrouwen.
Als je het niet leuk vindt, kan je me beter in mijn rug schieten.
Zodra je klaar bent, arresteer ik je!
Dat is geen loos dreigement!
Sam.
Ben je nog heel?
Ik denk het.
Ik weet niet wat je zegt, Abby. Zeg dan niets.
Is alles goed, Miss Abigail? Ik wel, maar kijk naar jou.
Ik denk dat mijn been gebroken is.
Het doet vreselijk pijn.
Daar is er nog één! - Oh, mijn God!
Zet het op veilig!
- Toe dan! We moeten gaan. Ze komen eraan!
- Hoeveel zijn er? - Oh, mijn God.
Ik zei, hoeveel? Weet ik niet. Vijf, zes, misschien meer.
Hoe ver achter ons zijn ze?
Open die poort, wil je?
We moeten jullie twee in de buggy krijgen.
Ik ga nergens heen. Ik blijf hier. Kijk naar hun lichamen!
Je bent voor niemand goed als je dood bent, wel dan?
De mensen hier hebben mijn hulp nodig. Laat me los.
Kom op. Ga hier op. Goed. Haal haar hier weg.
Waarheen? Overal!
Verdorie, Abigail, laat wat zin zien. Ga nu de wagen in!
Alsjeblieft!
Meteen naar Emerald Lake. We zien elkaar daar.
- Je kan maar beter komen, hoor je mij? - Ik hoor je.
Dood of levend, Sam Danville! Dood of levend!
Je kan er maar beter weggaan. Als je blijft om te vechten, blijf ik bij je, zoon.
Ik ga daar niet over discussiëren. We hebben geweren nodig. Gevangenis is er de plek voor.
Oh, mijn God!
Sam, help ons.
Schiet op! Ga de gevangenis in! Ga de gevangenis in, Jules!
- Schiet op. Help ons. - Kom op. Vlug. Naar binnen.
Kom op, schiet op! Schiet op! Ik heb haar. Ik heb haar.
We zijn binnen, Sam! Oké, schiet op. Ga de gevangenis in.
Jules, ga... - Pak de ramen. Pak de ramen, Jules!
Ik heb het! Schiet op, schiet op!
- Silich, ga naar binnen! - Jij ook! Schiet op!
Zet haar nu op de tafel. Oké.
- Haal het hierheen! Zet het erop! Blokkeren! - Schiet op!
Nu, nu, nu! Blokkeren, nu!
Naar de deur! Naar de deur!
Goed.
Ik denk dat het weg is. Ja?
Waarom steek jij je hoofd niet uit de deur om het zeker te weten.
Wil iemand mij vertellen wat er gebeurt?
Hier, Silich, ik heb je hulp nodig. Laten we haar naar het bed brengen.
Ik moet even naar je been kijken, Sorina.
Ga liggen.
Heb je nog ergens anders pijn? - Mijn pols.
Ik ben bang, Miss Abigail.
Ik weet het. Ik weet het. Zijn we allemaal Maar maak je geen zorgen.
Voorlopig zijn we veilig. Oké? Zeg niet dat we veilig zijn als dat niet zo is.
We weten niet wat er buiten allemaal afspeelt.
Wat zie je?
Waar is het mee bezig?
Ik weet het niet. Ik denk dat het aan het graven is.
Ik ben gelijk terug.
Alles goed met haar? - Een gebroken been. Haar pols weet ik niet.
Ik ben bang dat we nooit fatsoenlijk voorgesteld zijn.
Dr. Jules Arning, tot u dienst. - Sam Danville, treinrover.
Silich Cure.
Winkelier. Aangenaam.
Rose Hilridge, premiejager.
Ben je ziek?
Nee, nee, gewoon van de stof. Wat zie je?
Er is daar iemand buiten.
Het zit in het gat, Jake! Hé!
Ga van de straat af! - Stil! Je trekt de aandacht van de bugs.
Dat was snel.
Wat gebeurde er?
Broeders en zusters, in tijden zoals deze,
denk ik dat we samen moeten bidden.
Als je toch met de Almachtige aan het praten bent, vraag maar om wat dynamiet.
En kogels.
Bedankt, Sillich. Een gebed komt goed van pas.
Abby?
Mijn Heer, als je luistert, haal ons hier heelhuids vandaan,
en dan zweer ik dat ik voor de rest van mijn leven elke zondag in de kerk zit.
Ik beloof het, Heer. Amen. - Amen. - Amen.
Sorina, ik moet dit been spalken, en ik denk dat het zeer gaat doen.
Wees gerust, Miss Abigail. Het zal niet erger zijn dan dat het al doet.
Een buitenkans. Centen voor dollars, dit is de wapenkast.
- Verdomme, het is op slot! We hebben een koevoet.
Sam! - Ja?
Ik denk dat je je beter de vrouwen kan helpen.
De sheriff heeft hier ergens een fles Whisky verstopt.
Je zal het nodig hebben.
Zij is niet de enige hier die een borrel nodig heeft.
Wat is er met Gus gebeurd?
Ik heb hout nodig en iets om de spalk mee vast te maken.
Oké.
Ik heb een touw.
Hier, dit kan helpen.
Mag ik nog wat te drinken?
Ja. Hier. Bedankt.
Oké, jij moet haar middel vasthouden.
Ik ga nu je been zetten, oké? Het gaat heel veel pijn doen.
Maar ik beloof dat ik je help met de pijn en de druk.
Ik tel tot drie. Één, twee...
Beter zo?
Oké, dit blijft wel even zitten voorlopig, maar we moeten met haar naar de ziekenboeg.
Ze is een sterke vrouw.
Ik zou ook huilen als ik een met Whisky doordrenkte lap in mijn mond had.
Er is niets grappigs aan iemand zien te lijden.
Demon vanuit de hel staan op tegen ons nietige zondaars!
Dat zijn geen demonen. Dat zijn grote lelijke insecten.
Groter dan wat ik ooit heb gezien.
Ben je met me eens toch, Mr. Jules? U bent toch...
Wat zei u ook alweer wat u beroep was? - Heb ik niet verteld.
Eigenlijk ben ik een wetenschapper gespecialiseerd in zeldzame mineralen.
Bent u het met me eens of niet?
Nou, het zijn zeer zeker insecten.
En Sam, wat stel je voor wat we kunnen doen?
Waarom vraag je dat aan mij? We hebben niet veel keus, ofwel?
Ik bedoel, met de sheriff ergens verstopt...
zittend met een bevuilde broek.
En Mr. Arning hier, hij is gewoon volkomen ongeschikt als het op een gevecht aankomt.
Ik wou u niet kwetsen, Mr. Arnong. - Dat heeft u niet.
De waarheid is dat ik nog nooit met een wapen heb geschoten in mijn leven.
En ik? Ik kan het net zo goed als Sam, als het niet beter is.
Jij bent niet slim genoeg. En je bent een vrouw.
Ik vertrouw me leven niet toe aan een treinrover, dat kan ik je wel vertellen.
Sam was een kapitein in de indianen oorlogen, Rose.
Net zo goed als dat ik hem niet kan vergeven wat ertussen ons twee in voorgevallen,
hij is een dapper man.
Hij is kundig, en weet wat hij moet doen als het tot een gevecht leidt.
Als jij je vage lijf wilt redden, kan je maar beter naar hem luisteren.
Goed. We hebben dus een moordende treinrover met een doodwens als leider.
Je kan maar beter beginnen met bidden, Sillich. We kunnen alle hulp gebruiken.
We hebben dynamiet nodig.
Hoe voel je je, Sorina?
Weet jij soms wat deze zweren veroorzaakt?
Zijn ze besmettelijk? - Ik weet het niet. Ik denk van niet.
Waar komen ze vandaan, en waarom zijn ze aan het graven?
Het werk van de duivel! Een ieder godvrezende man weet dat dit het werk van de duivel is.
We hebben allemaal onbeantwoorde vragen.
Maar nu, moeten we uitvinden waar ze zijn, en met hoeveel ze zijn...
en hoe we hier vandaan kunnen komen zonder dat we sterven.
Sillich, Jules, jullie komen met mij mee. Rose, je beschermt het hier.
Ik blijf hier niet met de vrouwen. Dat is een belediging.
Ik ben de beste en snelste schutter.
Jij kan beter met een pistool dan ons allemaal.
Daarom heb ik je hier nodig. Deze vrouwen zijn weerloos.
Help me! Alsjeblieft! Laat iemand me helpen!
- Laat iemand me helpen! - Het is de sheriff.
Hij zit daar in de val. Ik denk dat hij gewond is.
Dan is hij zo goed als dood, ja toch?
Nou, als hij zo blijft schreeuwen dan wel.
Wat als hij er net zo aan toe is als haar?
We kunnen niet nog een kreupele gebruiken.
Ze is geen kreupele. - We blijven bij elkaar, Rose.
Ja. Jij, ik en drie zakken nat leer.
Weet je, ik heb nog nooit een vrouw geslagen,
maar je daagt me ertoe uit.
O ja? Probeer het maar eens.
Wat, ben je bang dat je op je donder krijgt door een vrouw? Ja, zeker.
Bewaar dat voor die insecten.
Hoe gaat het met hem daar? - Het is toch de sheriff.
Alsjeblieft, iemand! - Hij ademt en kreunt nog steeds.
Help me! - Weet je, Sam,
dit lijkt me verdomd goed plan.
We kunnen daarheen sluipen. Ze hebben ons niet eens in de gaten. Ja, dat is het plan.
Oké, laten we gaan.
Alsjeblieft, is er iemand, help me! Haal me hier vandaan!
We moeten uit elkaar. - Vertel ons wat we moeten doen.
Alsjeblieft is er iemand, help me!
We moeten hem zijn mond laten houden, anders bijten ze zijn hoofd eraf.
Dat doen we. Jules, ik heb je nodig om het zuiden van de stad te verkennen.
Sillich, jij neemt het gebied achter de ziekenboeg.
Ga jij eerst de sheriff halen?
Ik verken de weg voorbij de kerk en haal de sheriff op de weg terug.
We treffen ons weer bij de gevangenis, oké?
Wees stil en blijf laag...
en hopen maar dat ze het te druk hebben met graven en niet op ons letten.
Waarom duurde het zo lang? Ik was bijna insectenvoer.
Nou, dat had zo gekund met dat lawaai wat je maakt. Beweeg je niet.
Ik ben zo terug en haal je daar weg. - Wacht, laat me hier niet achter.
Ik kom terug om je te halen, maar je moet rustig blijven, begrijp je?
Ja.
Sam! Sam, ben jij dat?
Ja, sheriff, ik ben het. Ik moet deze wagen weghalen.
Zo gauw je benen los zijn moet je meehelpen, oké?
Schiet maar op. Ik voel me niet zo goed.
Sheriff, we moeten opschieten.
Blijf achter me. Blijf laag. We gaan terug naar de gevangenis.
Ik heb... ik heb... ik heb het paard niet gedood. Het vormde geen bedreiging.
Maar nadat we die dingen hebben gemold, dan wel. Oké.
Sheriff, ik lever officieel Sam aan je uit.
En als dit allemaal achter de rug is, verwacht ik mijn beloning.
En denk maar niet dat je er mee weg komt om me niet voor Cornelius Everston te betalen.
Ze werken beter als je ze uit je holster haalt, Sheriff.
Ze gaan ons vermoorden, of niet? We gaan er allemaal aan.
We gaan eraan. Ik weet het!
We gaan niet sterven, Sheriff. Niet als we iets aan kunnen doen.
Wat zijn dat voor dingen? Waarom doden ze iedereen?
- We zouden willen dat we dat wisten. - Drink dit. Dan voel je je beter.
- Wat is dit? - Het is Whisky. Jouw Whisky.
Bedankt, Abigail. Ik voel me veel beter nu.
En hoe staan we ervoor? - Nou, ze hebben ons nogal omcirkelt.
Er zijn er op zijn minst acht van hun. - Zeven. Sam heeft er eentje te pakken gekregen.
Wel, misschien wel, maar er kwam een nieuwe. Ik ben hem tegengekomen.
We weten zolang ze graven, ze zich verder nergens voor interesseren.
Ze zijn snel en grillig. Ik vertrouw ze niet in of uit een gat.
Nou, misschien kan je ze te snel af te paard. - Ik zou er niet van uitgaan.
Als we ze niet te snel afkunnen, wat kunnen we dan nog doen?
Wat doen ze hier in Avaranth?
Jij bent hier de geleerde. Waar komen ze vandaan?
Ik heb geen idee, sheriff.
Ik ben bang dat ik nog nooit zoiets gezien of van gehoord heb.
Zoals ze graven denk ik dat ze uit de grond vandaan komen.
Hoe noem je dat, "verwinteren"? - Overwinteren.
Ja, nou, ze overwinteren zeker. Iets heeft ze doen ontwaken.
Dat is gewoon flauwekul. - Heb je een beter idee?
Ik heb eens nagedacht, over de geluiden die ze maken.
Wat als ze gewoon praten?
Ze roepen als ze gewond zijn en de andere komen ze helpen.
Ze kan wel eens gelijk hebben. Ik heb het kraaien en wolven het ook zien doen.
Ze proberen bij hun soort te blijven.
Ik ben niet blij dat te horen.
Ik heb wolven, bergleeuwen achterna zien gaan, nadat ze er één van hun hadden vermoord.
Maar er bleef niet veel meer dan stukjes vel van over.
Als ze voor elkaar opkomen moeten we ze doden, en allemaal tegelijk.
Ik waardeer je gedachten hierover, Jules.
Nou, ik ben het met Sam eens. - Ik ook.
Ik heb genoeg dynamiet om ze allemaal op te blazen.
Ik zie niet in hoe we dat zouden moeten doen.
Jullie hebben daar allemaal rondgekropen.
Misschien kunnen we ze ongemerkt voorbij komen.
Niemand word achtergelaten... Niemand.
Oké, Silich, Jules en ik...
gaan naar de winkel om het dynamiet te pakken.
De rest blijft hier, en blijft veilig.
Ik blijf weer niet achter, je hebt iemand nodig om je te dekken.
Je weet dat ik de snelste ben. - Ja, ja dat weten we.
De snelste schutter ten zuiden van de Pecos.
Ten noorden van de Pecos.
Rose, ik wil dat je hier blijft en het fort beschermt samen met de sheriff.
Sam, ik moet daar weer terug naartoe. Dat is geen goed idee.
Deze keer doe ik het goed, ik beloof het je, ik zal je niet teleurstellen.
Dan lopen ze mij niet in de weg. - We maken wel eens fouten.
Alsjeblieft, ik moet dit doen.
Oké.
Laten we haar gereed maken.
Kijk naar buiten en kijk of er niets beweegt buiten.
We willen geen verrassingen daarbuiten.
Abby...
Er is iets dat ik je wil vertellen.
Alsjeblieft, ik kan het niet... ik kan het gewoon niet.
Wat dacht je nou?
Om je naar deze stad, mijn stad, te komen, om jezelf op te laten hangen.
Ik wist niet dat je hier woonde, als ik dat geweten had was ik nooit gekomen.
Ik luister niet naar je excuses. - Je hebt me in de steek gelaten.
Ik dacht dat je dood was.
Oké, laten we gaan.
Er bestaat een kans dat dit slecht zal aflopen. Als dat zo is...
Jules, dan laat jij het dynamiet ontploffen. Pak zoveel bugs als je kunt.
Oké, bescherm de vrouwen.
Ik wil jullie laten weten, dat jullie allemaal goede mannen zijn.
Ik zou vereerd zijn om met jullie samen te rijden.
Echt? - Ja.
Sam. Goed dat je dat zegt, Sam.
Ja, ja, laten we gaan.
Bedankt. Laten we gaan, kom op.
Ga, ga, ga.
Ga, ga, ga!
Je houdt van hem, hé? Ook al is hij een dief die je hart gestolen heeft.
Ik vroeg me af, wat voor iemand is hij?
Serieus, wat voor iemand is hij?
Ik weet niet of ik dat echt weet.
Ik dacht dat ik dat wist.
Ik was een verpleegster in de indianen oorlog. We...
We leerden elkaar kennen toen hij gewond was.
Ik werd verliefd op hem.
Hij was zo... lief, braaf.
Ik dacht dat ik de rest van mijn leven met hem zou doorbrengen.
Maar hij ging weer vechten, en kwam nooit meer terug.
Ik ben niet geďnteresseerd in je romantische problemen.
Ik bedoel,
hoe was hij in bed?
Meer man dan dat jij aan kan.
Vrouwen.
Kom op.
Deze kant. Oké.
Kom op, Sam. Laten we gaan. Deze kant op. Deze kant.
Kom op.
Dat moet voldoende zijn.
Heb je hulp nodig? - Het gaat prima!
Tace, Tace, idioot. Ga liggen!
Verdomme.
Wat... Nee!
Jij bijzonder beest!
Nee!
Jules, blaas het op!
Schiet op, blaas het op!
Silich!
Mijn God!
Sam...
is het ons gelukt?
Het is ons gelukt.
Goed.
Sam.
Wat is dat in vredesnaam? - Ik weet het niet.
Het leger gebruikt hete luchtballonnen om te spioneren.
Het is inderdaad een ballon. Het heeft geen mandje.
Misschien zijn er geen mensen daar boven.
Nee, dat denk ik niet.
Hoe kan het dan daar blijven hangen?
Mijn God! Dit is niet goed. Schiet op. Ga naar binnen.
Rose!
Barricadeer die deur.
Ze zijn overal. Honderden.
Ja.
We moeten weg hier, nu.
Hoe doen we dat? - Ik denk dat we paarden nodig hebben.
Ik weet er eentje, tenzij ze bang is geworden.
Oké, we hebben ook een wagen nodig. - Er staat er eentje buiten.
Waar is dat paard? - In een schuur bij het beekje. Ze is van mij.
Ik houdt haar daar. Oké, Abby,
we moeten Sorina gereed maken om te gaan.
Jules, jij gaat met Abby en bescherm haar. Waar is Rose?
Oh, ze gaat achter dat paard aan.
Er is maar één paard, Rose.
We hebben haar nodig voor de wagen. - Dat interesseert me niets.
Je heb twee seconden om je om te draaien en me met rust te laten.
Rose, denk goed na voor je iets doet.
Geen stap verder Mr. Jules.
Laat je wapen rustig zakken en doe je handen omhoog.
Je wilt daar niet alleen heen.
Er zijn erteveel. - Ik gok het erop.
Ik zag daarboven dat er maar één weg is om te ontsnappen,
alle andere wegen zijn geblokkeerd, ze zijn overal.
Vertel jij me maar hoe je deze stad moest verlaten.
Ik meen het, ik schiet je neer.
Sorry, maar dat kan ik niet doen.
Als je weg gaat is er een grote kans dat je sterft.
Maar als je bij ons blijft,
kan je het misschien overleven.
Je hebt iemand nodig die je kan dekken.
Ik had je kunnen hebben, Sam. Vergeet dat nooit.
Ja.
Ik denk dat het een Bug is. - Haal de vrouwen, we gaan weg hier.
Gus!
Gus, Gus, stop!
Jij idioot! Rose, alsjeblieft...
Gek stom wijf.
Gestoorde vent! Niemand die me zo bespringt.
Luister nou.
We zijn met vijf mensen, één paard en een wagen, doe je met ons mee?
Ik doe mee. - Goed.
Ik dacht dat iedereen dood was.
Ik wilde weg maar het paard schrok en gooide me eraf.
Ik kwam terug om een andere zoeken.
Gus Mc Gravy. - Ken ik jouw?
Rose Hilridge.
We moeten gaan.
Het is allemaal zijn schuld.
De ziektes. En die Bugs.
Hij deed dingen op de boerderij... slechte dingen.
Ik weet het omdat Henrick me dat vertelde.
Mijn arme Henrick.
Ik heb die Bugs niet hierheen gebracht, ik weet niet waarom ze hier zijn. We hebben geen tijd.
Het is niemand zijn schuld, Sorina.
Het is Mr. Jules zijn schuld, ik wil hem niet in mijn beurt!
Ik laat je niet achter.
Dus als je sterf dan sterf ik ook. Is dat wat je wilt?
Nee. Natuurlijk niet.
Waarom geef je jezelf niet aan? Je wist dat ze je gingen ophangen.
Ik vroeg het me zelf ook af. Niemand bij zijn verstand zou doen wat jij doet, Sam?
Je bent een stomme man, Sam.
Stomme vent. - Hé. Niet zo tegen Sam praten.
Jij bent niet veel slimmer, jij kan niet eens wegkomen uit dit stomme stadje.
Ik geloof dat jullie beide knap stom zijn.
Kom op.
Doe mijn been geen pijn.
Mr. McGreevey, ik kijk al een tijdje naar jouw afbeelding.
Jij bent die vrouwelijke premiejager.
Ja, en als dit voorbij is, lever ik je af voor die prijs die op je hoofd staat.
Dat zullen we nog wel zien.
Sorina, blijf hier bij de wagen. Oké? - Dat is goed.
Ik ga even wat voorraden halen. - Goed.
Zoek dekking! Zoek dekking! Ze komen.
Zoek dekking! Ze komen!
Sorina!
Wat? Abby? - Help haar omhoog.
Stop!
Abby niet doen!
Het lukt niet. Ik moet haar naar binnen brengen.
Abby!
Hou vol, Sorina.
Help haar in bed.
Geef me dekking.
Jij neemt de eerste ronde. - Prima.
Je hebt nogal een reputatie, Rose.
En je bent een mooie vrouw.
Het zou zonde zijn je te doden.
Je krijgt de kans niet, Gus.
Dan zal je me in de rug moeten schieten. - Misschien doe ik dat wel.
Sam heeft het in zijn hoofd dat hij iedereen wil redden.
Ik wil alleen mezelf redden.
Red jezelf. - Nee.
Ga.
Nee.
Jules...
Wat is dat? - Het beest zijn projectiel.
Dit is wat Serena doodde.
Geen zorgen, het houdt wel.
Kan je het zien? - Nee, het zal nog wel op het dak zitten
En Sam? - Ik zie hem niet.
Waar is hij naartoe?
Ik weet het niet zeker.
We kunnen hier niet blijven, Jules.
Jules...
Sorina had gelijk, ik heb iets heel slechts gedaan. Misschien bracht ik de bugs wel hier.
We weten niet hoe en waarom ze hierheen kwamen, je kan jezelf de schuld niet geven.
Sorina was bang. Ze wist niet wat ze zei.
Nee, ze had gelijk over alles.
De Bugs zitten achter het zelfde aan als ik. - De pitchblende.
Ik denk dat dit Uranium is.
Ik delf de pitchblende bij de Black Dirt mijn...
en onttrek het uranium ervan.
Zie je niet dat de Bugs hetzelfde aan het doen zijn? Daarom zijn ze aan het graven.
Er moet een grote hoeveelheid onder de stad liggen.
Dat wil niet zeggen dat jij ze hierheen hebt gebracht, Jules. Luister, Abigail.
Ik heb grote hoeveelheden Uranium op mijn boerderij liggen.
Dat maakte Henrick ziek, heel erg ziek.
En nu die Bugs...
Ze had gelijk.
Dit komt allemaal door mij.
Misschien had Serena gelijk, en...
Wat je haar en Henrick hebt aangedaan is onvergeeflijk.
Maar ik laat je hier geen medelijden met jezelf hebben.
Hoor je mij?
Kom weer tot rede en zoek een oplossing, om jezelf te redden...
voor ze ons allemaal doden.
We gaan nu niet dronken worden.
Spreek voor jezelf.
Als je gaat schenken, Sam, doe dat ook voor mij.
Is dat wat ik denk dat het is?
We hebben een staaf dynamiet.
Daar kan je niet veel mee doen. - Zo denk ik er niet over.
Gus, heb jij een lucifer? - Ja.
Wat is hij aan het doen?
Kom op, alsjeblieft.
De beste afleiding methode die ik gezien heb, kom je?
Alles goed?
Wat is er met Rose en die cowboy gebeurd? Er vandoor, net zoals dat paard.
Kom op.
Wacht! Wacht heel even.
We hebben niet "even." - Gewoon... gewoon één minuut.
Al die moeite om zo stoer te zijn en te doen, moet je eens naar jezelf kijken,
het lijkt of je je laatste adem aan het uitademen bent.
Weet je ook maar waar we heen gaan? - Ja.
Ga je me dat ook vertellen?
Voordat ik een nieuwe stad in rijdt, zorg ik er altijd voor dat ik precies weet waar ik ben.
Daar is een boerderij.
Als de Bugs daar nog niet zijn geweest, vinden we er misschien paarden.
En hoe weet ik dat je me niet neerschiet, als we paarden hebben gevonden?
Dat weet je niet.
Gestoorde vrouw.
De weg naar het westen is die kant op hoop dat die nog vrij is.
Als dat zo is, stoppen we bij die boerderij, ik heb paarden en een wagen daar.
Goede God.
Heb je ooit gehoord van de man genaamd Jules Verne?
ik nog nooit. Komt hij hier uit de buurt?
Nee, nee, nee, het is een schrijver, een Fransman.
Hij heeft een boek geschreven: "Van de aarde naar de maan."
Het gaat over drie mannen die naar de maan gaan in een raket...
die ze met een kanon wegschieten.
Een ruimte raket? Dat moet wel een heel groot kanon zijn geweest.
Dat was het ook.
Die gast Verne, die heeft dat verzonnen...
Die heeft dat verhaal verzonnen, ja toch?
Nou er is altijd wel wat van waarheid in fictie, Sam.
De Bugs, dat schip, ze moeten ergens vandaan komen,
en het was zeker niet uit deze buurt hier.
Ergens anders dan van op aarde. Dat slaat nergens op.
Ze komen helemaal vanaf de sterren naar Avaranth? Zijn het mijnwerkers?
Precies. Misschien hadden ze geen tegenstand verwacht.
Hoor je dat?
Ja. - Dat zijn zij.
Lijkt erop dat het daar vandaan komt.
Het pad naar mijn boerderij is aan de andere kant van het bos.
Ja.
Zo te horen zijn het er een heleboel van hun.
We moeten naar het wagenpad.
Ik zal eens wat vertellen, Abby,
Waarom ik niet ben terug gekomen. - Nee, dat doe je niet.
Er waren geen eerlijke gevechten tijdens de indianen oorlogen.
En degene die stierven waren niet alleen de mannen.
Er gebeurden slechte dingen, waar niemand over praat.
Ik had nee moeten zeggen, maar ik deed wat me werd gevraagd. En dus veranderde ik.
Ik heb heel wat mensen gedood, en dat liet me dood en leeg voelen van binnen.
Ik begon treinen te beroven, voor de opwinding zodat ik me weer voelde leven.
Je hoeft dit niet te doen, Sam. - Ja, dat moet ik wel.
Je hoort het te weten.
Ik heb ongeveer 30 treinen berooft,
zonder ook maar één schot te lossen.
Maar de laatste liep mis.
Ik legde een boom op de rails.
De machinist had moeten stoppen.
Maar hij wist wat er ging gebeuren, hij ramde het,
probeerde het aan de kant te duwen.
De trein ontspoorde,
er kwamen tien mensen om. Ik heb ze gedood.
Dat was een ongeluk, Sam, een ongeluk.
Deze kant. Deze kant.
Aardig dat je op ons gewacht hebt, Rose.
Ik heb gewacht. Een grote 100 meter verder,
net voorbij de bocht van de weg.
Nog twee achter ons, en daar ook nog twee.
We zitten in de val.
Het spijt me, Sam.
Dat ik je zo liet liggen op de weg. - Hij had gewond kunnen zijn.
Dat weet ik ook wel, ik ben er ook niet trots op.
Wat heb je daar?
Dit is wat Sorina gedood heeft.
Waar zoeken we naar? - Naar dit.
Hé, Jules!
Wat ga je doen?
Ik ga mijn vervloekte ziel terugkopen.
Rose! Nu!
Kom op, jij vuil, hels schepsel!
Waar heb je hem verdomme mee neergeschoten?
Ik schoot op dat middelpunt net zoals ik eerst deed.
Precies op dat gat in het midden.
We hebben het gedood, dat is het enige wat mij interesseert.
Dat ding had me bijna gedood, ik ben het met Gus eens, dat was slim bedacht.
Zo te horen komen ze hun vriend helpen. Rennen!
Rennen! Kom op.
De paarden zijn in de schuur.
Stop, luister.
Ze hebben ons omsingeld.
We komen nooit voorbij hun. We zijn omsingeld.
Kom laten we naar binnen gaan.
Hé, wat ga jij doen?
Ik wil je uit mijn buurt.
Kom op, Rose.
We zijn omsingeld.
En wat als deze stad maar het begin is.
Wat met de volgende, en die daarna?
Niemand zal nog veilig zijn, zolang die dingen nog leven.
Jules heeft paarden en een buggy.
We gaan ervandoor zolang het nog dag is.
Zorgen dat de afstand tussen ons en hun zo groot mogelijk wordt.
Nee.
En wat doen we met dat schip? - Hoezo?
We moeten het vernietigen.
Ben je gek geworden?
We moeten daarheen, de mensen vertellen wat er gebeurt is.
We moeten gaan kijken wat daar aan de hand is.
Luister eens naar jezelf, we zitten in de val hier. Die dingen zijn overal.
Ik ben het met Rose eens, we hebben geen schijn van kans hier.
Nou, ik heb er genoeg van om weg te lopen van dingen die me het meest betekenen.
We moeten ze doden... allemaal.
Tijd dat we een stelling moeten innemen. - Is dat niet wat we al aan het doen zijn?
Het heeft alleen niet gewerkt of wel?
Nou, ze hebben een zwakke plek.
Het is mogelijk dat de combinatie van chemicaliën die de Bugs gebruiken
om de pitchblende te verteren en te zuiveren...
gemixt met de pure Uranium die het produceert een zwaar explosieve mix vormt.
Ik heb er helemaal niets van begrepen.
Het is simpel deze Bugs zijn net als mestkevers.
Hoe kunnen ze net als mestkevers zijn, als er geen mest is.
Nee, nee, nee, ze zijn net zoals mestkevers.
En mestkevers eten mest. - Ik weet wat mestkevers eten.
Deze schepsels voedden zich met Uranium.
Uranium? - Ja, het is een mineraal.
En het is nog zeldzamer dan goud, diamanten of iets anders.
En ik ben het al zo'n acht maanden aan het zuiveren,
Ik denk dat ik zo'n 1000 pond ervan heb.
Als ze zo gek zijn op Uranium, en jij hebt hier 1000 pond hebt opgeslagen,
waarom zijn ze niet allemaal op deze plek dan nu?
Nou, omdat langdurig in aanraking met Uranium tot ziekte leidt.
Lood houdt dat tegen,
daarom heb ik het in loden containers opgeslagen.
Zou dat de Bugs doden?
Er zal wel een manier zijn, maar ik moet even de voorraad controleren.
Ik ga met je mee. - Nee, nee, jij blijft hier.
Zie erop toe dat er niets gebeurt.
Blijf niet te lang weg. - Ik ben zo terug
Komen we hier levend vandaan?
Jazeker, jazeker, Abby, ik denk daar nog steeds zelfde over.
Als we hier levend vandaan komen.
Wat dan?
Wat gebeurt er met ons?
Jij verdient beter dan mij, Abby.
Ik ben niet de man die je dacht dat ik was. - Misschien niet...
maar jij bent de man waarvan ik hou.
De man waarvan ik altijd gehouden heb.
Ik zie hem, hij is terug.
Het gaat ons lukken.
Er was een Bug en hij ging gelijk op de zakken af op de vloer.
Hij at de uranium en verdween toen.
Het liep rakelings langs me, Sam en negeerde me volledig.
Leek wel of hij gedrogeerd was.
Het wou alleen maar de Uranium. Ze zijn er verslaafd aan.
Verslaafd? Pure Uranium is net als opium voor hun.
Als we nou de wagen volladen, de stad inrijden,
wat strooien onderweg, en hun eten de rest op.
En dan gebruiken we het dynamiet. - Precies.
De Bugs zijn zwaar ontplofbaar, zo krijg je een kettingreactie.
De explosie zal ze allemaal doden.
Zal het genoeg zijn om hun ruimteschip te vernietigen?
Als we ze allemaal naar het centrum van de stad lokken... er precies onder.
Dan is er een kans.
Klinkt goed. Laten we beginnen.
Waarom vallen ze niet aan? Omdat ze mijn onbeschermde voorraad hebben opgegeten.
Ik denk dat ze zo bedwelmd zijn dat ze het niet merken.
Voorlopig.
Lijkt erop dat onze wegen gaan scheiden.
Laat vallen, Sam, of je liefje gaat eraan.
Jij ook, Jules.
Laat je wapens op de grond vallen.
Ik begrijp het niet. - Ze nemen het Uranium, Jules.
Waarheen? Waarom?
Ik laat je geen waardevolle Uranium voeren aan stomme Bugs, dat is gewoon stom.
Je zei het zelf, Jules, waardevoller dan goud of diamanten.
Je kan het niet verkopen, er is geen markt voor.
Je hebt je hand al verspeeld, Jules. Er is zeker een markt voor.
Dit kan je niet doen.
Jij word heel vervelend.
Er zullen mensen sterven door jou.
Dat deed me vroeger al niets, daar lig ik nu ook niet wakker van.
Alsjeblieft, Rose.
Je kan er nog een paar op de wagen leggen,
Jullie twee daarin, pak het, schiet op.
Ik let wel op hen.
Loop.
Sorry, Jules.
Jules!
Doe het niet, Sam.
Doe haar geen pijn, Rose, meer vraag ik niet.
Je had aan onze kant moeten staan, Sam. - Neem gewoon de wagen.
Nee, dat doe je niet.
Sam!
Dat was snel.
Doe het niet, Sam. Je bent niet snel genoeg.
Dat realiseer ik wel, maar we hebben dat Uranium nodig.
Ik zal het doden.
Sam, doe geen stomme dingen.
Dat is de tweede keer dat ik stom genoemd wordt vandaag.
Zoals ik Rose als zei.
Ik ben niet snel, maar trefzeker.
En ik word niet gepakt, tenzij ik dat wil.
De truc is heel voorzichtig te zijn. Geen onverwachtse momenten.
Pak aan, grote lelijke teek.
Jules.
Hoe erg is het? - Ik overleef het wel.
Laat me kijken. - Nee. Het schampte me alleen maar.
Ik heb het dynamiet. Laten we gaan.
Ik zal het uranium spoor uitzetten. - Ik help je wel.
Nee, nee, Abigail. Het is te gevaarlijk. - Maar wel sneller...
Nee, nee, geen gemaar. Weet je, het is giftig.
Het gaat wel.
Ik heb het dynamiet nodig.
En een ontsteking.
Als het is aangestoken, hebben we vijf minuten om weg te komen.
De kogel heeft de ontsteking beschadigd.
Sorry, het gaat niet werken.
Gaan jullie twee maar.
Ik blijf, ik sterf toch wel.
Je gaat niet dood, stop met dat te zeggen,
Laat me eens kijken.
Als ik niet sterf door de wond, dan wel door de Uranium.
Maar sterven doe ik zeker.
Ik blijf.
Dat doe je me niet nog eens aan.
Niet nog eens.
Luister naar haar, Sam.
Je krijgt een tweede kans.
Iedereen in Avaranth is dood behalve wij.
Voor de wereld ben je toch al dood.
Een kans en een nieuwe start.
Een schone lei.
Abby, ik ben een dwaas.
Ik was een lafaard, en ik heb je laten zitten.
Waarom?
Omdat het enige goede is om te doen.
Doe het alsjeblieft niet.
Ik geef jullie 10 minuten om weg te komen.
Vertaling door: Sundance en Edjuhh
Controle door: Poppetje1969